نکاتی راجب اندروید استودیو که تا حالا نشنیده اید

اندروید استودیو

در ویکی پدیا در تعریف اندروید استودیو چنین آمده است:

اندروید استودیو(به انگلیسی: Android Studio) یک محیط برنامه‌نویسی برای پلتفرم اندروید است. این برنامه در ۱۶ می ۲۰۱۳ توسط مدیران گوگل در کنفرانس گوگل آی/او معرفی شد. از ماه جوئن ۲۰۱۳ نسخه پیش‌نمایش این برنامه (به‌صورت رایگان) برای آزمایش در دسترس توسعه‌دهندگان قرار گرفت. محیط برنامه‌نویسی اندروید استودیو بر اساس نرم‌افزار جت‌برینز طراحی شده‌است. این نرم‌افزار به‌طور اختصاصی برای اندروید ساخته شده‌است. هم‌اکنون این استودیو برای دانلود بر روی ویندوز، مک و لینوکس در دسترس می‌باشد.

در این نرم‌افزار چندین ویژگی جدید برای کاربران می‌باشد:

چیدمان زنده: ویرایشگر WYSIWYG – کدنویسی زنده – رندر هم‌زمان برنامه
کنسول توسعه دهنده: راهنمای بهینه‌سازی – کمک برای ترجمه – ردیابی ارجاع – طریقه استفاده
ارائه نسخهٔ بتا و اجرای صحنه
پشتیبانی از ساخت مبتنی بر Gradle
رفع و عیب‌یابی مخصوص اندروید
ابزار لینت برای گرفتن عملکرد، قابلیت استفاده، نسخه سازگار با مشکلات دیگر
قابلیت Proguard و امضای برنامه
مبتنی بر الگوی wizard برای ایجاد طرح اندروید و اجزای مشترک
ویرایشگر طرح بندی غنی که به شما اجازه کشیدن و رها کردن UI کامنت‌ها را می‌دهند. گزینه‌ای برای تنظیمات پیش‌نمایش طرح بندی در صفحه نمایش چندگانه

سیسنم مورد نیاز

نسخه ‎۳٫x‏

معیارتوضیح
نسخه سیستم عاملمایکروسافت ویندوز ۷/۸/۱۰ (۳۲-بیت یا ۶۴-بیت)، برای دیباگ نیتیو به نسخهٔ ۶۴-بیت نیاز است.
مک‌ اواس ایکس ۱۰.۱۰ (یوسیمیتی) یا بالاتر، تا ۱۰.۱۳ و ۱۰.۱۴ (مک‌اواس های سیرا/مک‌اواس موهاوی)
لینوکس دسکتاپ گنوم یا کی‌دی‌ئی (۶۴-بیت با قابلیت اجرای اپلیکیشین‌های ۳۲-بیت) (کتابخانه سی گنو (‎glibc‏) ۲.۱۹+)
رمحداقل ۳ گیگابایت رم، ۸ گیگابایت رم پیشنهادی؛ بعلاوه ۱ گیگابایت برای شبیه‌ساز اندروید
فضای دیسکحداقل ۲ گیگابایت فضای خالی در دسترس، ۴ گیگابایت فضای خالی پیشنهادی
(۵۰۰ مگابایت برای آی‌دی‌ئی + ۱٫۵ گیگابایت برای Android SDK و ایمیج‌های سیستمی شبیه‌سازی)
نسخه جاواکیت توسعه جاوا (‎JDK‏) ۸، استفاده از OpenJDK باندل شده پیشنهاد می‌شود
وضوح صفحه نمایشحداقل وضوح ۸۰۰×۱۲۸۰

نسخه ‎۲٫x‏

معیارتوضیح
نسخه سیستم عاملمایکروسافت ویندوز ۷ یا بالاتر
مک اواس ایکس ۱۰.۹.۵ یا بالاتر
لینوکس دسکتاپ گنوم یا کی‌دی‌ئی
رم۸ گیگابایت رم پیشنهادی؛ بعلاوه ۱ گیگابایت برای شبیه‌ساز اندروید
فضای دیسک۵۰۰ مگابایت فضای خالی برای اندروید استودیو
حداقل ۱٫۵ گیگابایت فضا برای Android SDK، ایمیج‌های سیستمی شبیه‌سازی و کش‌ها
نسخه جاواکیت توسعه جاوا (‎JDK‏) ۸، استفاده از OpenJDK باندل شده (نسخهٔ ۲.۲ یا بالاتر) پیشنهاد می‌شود
وضوح صفحه نمایشحداقل وضوح ۸۰۰×۱۲۸۰

نسخه ‎۱٫x‏

معیارتوضیح
نسخه سیستم عاملمایکروسافت ویندوز XP یا بالاتر
مک اواس ایکس ۱۰.۸.۵ یا بالاتر
دسکتاپ گنوم، کی‌دی‌ئی یا یونیتی بر روی اوبونتو، فدورا یا گنو/لینوکس دبیان
رمحداقل ۳ گیگابایت رم، ۴ گیگابایت رم پیشنهادی
فضای دیسک۵۰۰ مگابایت فضای خالی برای اندروید استودیو
حداقل ۱٫۰ گیگابایت فضا برای Android SDK، ایمیج‌های سیستمی شبیه‌سازی و کش‌ها
نسخه جاواکیت توسعه جاوا (‎JDK‏) ۷ یا بالاتر
وضوح صفحه نمایشحداقل وضوح ۸۰۰×۱۲۸۰

منبع نوشته فوق ویکی پدیا

اما در مورد سیستم مورد نیاز جهت اجرای بهتر برنامه اندروید استودیو نکته ای که من تجربه کردم را خالی از لطف نمیدانم.زمانی که من در محضر استاد نشستم همان اول کاری به من گفت که اندروید استودیو خیلی کنده و انتظار نداشته باش که مثل برنامه های دیگه به راحتی بتونی با آن کار کنی.و من با این پیش زمینه ذهنی وارد کار برنامه نویسی اندروید شدم.

سیستم من در ابتدای کار برنامه نویسی  یک لب تاب سونی وایو مدل PCG بود.که جزء سیستمهای قدیمی محسوب میشد.مشخصات سیسنم هم به شکل زیر بود:

رم ۴ گیگابایت

هارد ۵۰۰ HDD

سی پی یو  Core i 7 که در نوع خودش بی نظیر بود

هنگام نصب برنامه اندروید استودیو به چالشهای بیشماری روبرو شدم.و چون بی تجربه بودم دلیل این اتفاقات را نمیدانستم.حرف استاد هم همان بود که این طبیعی هست اما یا تجربه کافی نداشت و یا دلایل دیگر نمی توانست گرهی از مشکلات من را باز کند.زمانی که به سمت محیط کد نویسی رفتم برای مدتی واقعا از برنامه نویسی بیزار شدم.چون سرعت برنامه انقدر کند بود که با مشکل روبرو شده بودم.مثلا برای اجرای امولایتر حداقل باید بین ۱۰ تا ۱۵ دقیقه صبر میکردم که شبیه ساز من اجرا بشه.این مشکل زمانی بدتر میشد که همزمان مثلا از برنامه فوتوشاپ هم ناچار میشدم استفاده کنم.

مدت چند ماه به همین روال گذشت تا اینکه به پیشنهاد یکی از دوستان در سیستم و کار برنامه  نویسی من به معنای واقعی انقلابی ایجاد شد.دوست من پس از بررسی لب تابم به من پیشنهاد کرد دو کار انجام دهم اولی هاردم را به HSS تغییر دهم وسپس ظرفیت رم را به ۶ گیگابایت ارتقا بشم و در پایان یک ویندوز جدید نصب کنم .باید اقرار کنم این کار باعث شد من به برنامه نویسی علاقه بیشتری نشان دهم.چون حالا با یک سرعت فوق العاده اندروید استودیو من اجرا میشد.این مطلب رو گفتم,چون میدونم این مشکل بسیاری از دوستان هست.

محیط اندروید استودیو

پس از اینکه شما اندروید استودیو را Run میکنید اولین صفحه ای که بالا می آید به این شکل (زیر) هست :

اندروید استودیو

و سپس به ترتیب مراحل زیر:(برای اینکه با روند ایجاد یک پروژه جدید آشنا شوید این مقاله را حتما بخوانید)

اندروید استودیو

اندروید استودیو

و نهایتا پروژه شما به این شکل ایجاد میگردد:

اندروید استودیو

در این صفحه شما با سه قسمت اصلی روبرو  می شوید. کادر سمت چپ که ساختار پروژه شما را نشان میدهد. گوشه بالا سمت چپ اگر شما بر روی گزینه Android  کلیک کنید این گزینه‌ها را می‌توانید ببینید:

Project

Package

Project Files

Project source files

Project non-source files

Problem

Android

 اگر  بخواهیم کل مطلب را در این بخش خلاصه کنیم باید بگویم شما با انتخاب هر کدام از گزینه های  بالا یک ساختار از پروژه شما ایجاد می گردد. اما شما در این قسمت فقط با گزینه Android کار دارید. بنابراین این قسمت را بر روی گزینه Android  تنظیم کنید. پس از این کار ساختار برنامه شما به این شکل ایجاد می گردد:

اندروید استودیو

در اینجا شما با دو گزینه app و Gradle Scripts  روبرو می شوید. دایرکتوری app شامل پوشه های manifest , java generatedJava,res  می باشد.در ادامه به معرفی مهمترین پوشه ها و فایلها میپردازیم.فایلهایی که به آنها نپرداخته ایم را برای اجرای پروژه خود به همانصورت پیش فرض قرار دهید.

manifests:

با کلیک بر روی این پوشه و سپس انتخاب فایل AndroidManifest که از جنس xml هست .مشخصات کلی پروژه ما در کادر سمت راست مشخص می شود. این اطلاعات  در تگ application  موجود است. اطلاعاتی از قبیل آیکون برنامه نام برنامه قالب برنامه و اطلاعاتی که به مرور درطی کدنویسی به این قسمت اضافه می شود. اطلاعاتی مثل اکتیویتی های مختلف که ایجاد شده است کلاس های مختلفی که ایجاد شده است و همچنین سطح دسترسی ها.

این مطلب جذاب را از دست ندهید:  یادگیری برنامه نویسی در یک جلسه!

Permissions:هر دسترسی که به دستگاه کاربر ,که قرار باشد داشته باشید ابتدا باید اجازه ی آن را از کاربر بگیرید.اگر تا حالا اپلیکیشنی را دانلود و سپس اقدام به نصب آن کرده باشید مشاهده می کنید که دسترسی های مختلفی را که برنامه به آن نیاز دارد در ابتدای نصب به شما اعلام میشود.

صفحه ای را که در ابتدای نصب یک اپلیکیشن می بینید در واقع کدهای آن در پوشه manifest نوشته می شود.  مثلاً در صورتی که برنامه شما قرار باشد به  حافظه گوشی و یا عکس های ذخیره شده در گوشی کاربر دسترسی داشته باشد شما قبلا باید در فایل manifest مجوزهای آنرا نوشته باشید..در غیر اینصورت برنامه شما نمیتواند از آن ها استفاده کند.

allow backup:خط کد allow backup در واقع مجوز بکاپ گیری را به کاربر می دهد. اگر شما آن را روی گزینه true تنظیم نمایید کاربر میتواند از برنامه خود بکاپ بگیرد. و در صورتی که شما آن را روی گزینه false  قرار دهید  مجوز بکاپ گیری را از کاربر گرفته اید. بنابراین allow backup را شما می توانید فقط با گزینه های true و false تغییر دهید. البته این قسمت به صورت پیش فرض بر روی true  تنظیم شده است و شما نیازی به تغییر آن ندارید.

icon: یک اپلیکیشن را معمولاً با آیکون آن میشناسند . بنا بر این قسمت بسیار مهم است. پس از اینکه شما آیکون برنامه  مورد نظرتان را که در حال کد نویسی هستید طراحی کردید باید در پوشه Res  و سپس فولدر Drawable  بارگذاری کنید. این کار به صورت کپی پیست در  پوشه مورد نظر انجام می شود. در ادامه و در بخش معرفی پوشه res  درباره  مشخصات آیکون بیشتر با شما صحبت خواهیم کرد. اما تا همین جا بدانید که در پوشه manifest  و بخش icon آدرس آیکون شما  مشخص می شود.

label: در اینجا نام اپلیکیشن شما مشخص  می شود.  به یاد داشته باشید  در صورتی که بخواهید نام اپلیکیشن خود را تغییر دهید در این قسمت قادر به انجام این کار نیستید. برای این کار شما باید به فولدر string رفته  و از قسمت اقدام به ویرایش نام اپلیکیشن نمایید.

supportsRtl:در این قسمت با پارامترهای true و false قابل  ویرایش است. اگر شما در انتهای این خط  کد از پارامتر چطور true استفاده کنید برنامه اجازه داده اید که از زبان هایی که راست چین هستند پشتیبانی کند. در غیر این صورت این اجازه را از برنامه خواهید گرفت. به یاد داشته باشید که در صورتی که شما  از  پارامتر false استفاده کنید , برنامه شما برای اجرا  نمودن زبان فارسی به مشکل برخورد می کند. بنابراین این گزینه باید بر روی true تنظیم شود.

Theme: در این قسمت تمی را که شما برای برنامه خود در  پوشه style در نظر گرفته اید فراخوانی می شود.

Activity: پس از اینکه شما در محیط برنامه خود نیاز به یک Activity پیدا کردید پس از ایجاد آن حتماً باید در  این قسمت از مانیفست آن را تعریف نمایید. در غیر اینصورت هنگامیکه شما برنامه را اجرا نمایید و بخواهید به آن اکتیویتی وارد شوید برنامه شما بسته خواهد شد. البته اکتیویتی های ایجاد شده به صورت خودکار در این  بخش ثبت می شوند. اما برای جلوگیری از خطاهای احتمالی بعد از ایجاد هر اکتیویتی حتماً در این بخش چک نمایید که درمنیفست هم ایجاد شده باشد.

java:

این پوشه مخصوص قرار دادن فایل های جاوا است.  اکتیویتی هایی که ایجاد میکنیم را در این قسمت قرار میدهیم .به علت وجود اکتیویتی ها دراین پوشه میتوانیم بگوییم که تقریبا بیشترین استفاده از بین پوشه ها را این پوشه خواهد داشت. در این پوشه سه فولدر قرار گرفته است. که هر فولدر  با نام پکیج نیم ما ثبت شده است. در این قسمت ما فقط با پوشه اول که MainActivity در داخل آن قرار گرفته کار داریم. پوشه های بعدی را شما نیاز نخواهید داشت. می توانید آنها را حذف کنید. این پوشه ها مربوط به تست برنامه میباشد.

اندروید استودیو

res: در این پوشه تمام فایل هایی که مربوط به ظاهر برنامه شما ایجاد شده است قرار دارد. تمام فایل های گرافیکی در این قسمت قرار میگیرند.این پوشه حاوی فایل های لی اوت،آیکون برنامه،عکس ها و مدیاهایی است که قرار است در اپلیکیشن مان از آن استفاده کنیم.

drawable: تمام تصاویری که در ظاهر گرافیکی برنامه شما استفاده می شود باید در پوشه drawable بارگذاری شود.  معمولا تصاویر با فرمت png  بارگذاری می شوند . انتقال تصاویر به این پوشه به صورت کپی و سپس کلیک راست بر روی پوشه drawable و پیست می باشد.

layout: اگر ظاهر هر صفحه از اپلیکیشن  شما  را یک لایه  فرض کنیم این لایه ها در این  پوشه قرار  می گیرند.  ایجاد یک لایه جدید از مسیر کلیک راست بر روی layout  و سپسnew  و انتخاب layout Resource File امکان پذیر می باشد.

نکته:گاهی نیاز خواهید داشت که یک پوشه را پاک کنید.یا حتی یک اکتیویتی که به آن نیاز ندارید را از اندروید استودیو دور بیندازیند.برای اینکار میتوانید روی فایل یا فولدر مورد نظر راست کلیک کرده و گزینه ی refactor و از زیر شاخه ی آن گزینه ی safe delete را انتخاب کنید.

values:این فولدر برای ذخیره سازی اسامی، متون و رنگها به کار می رود.از سه فایل به نامهای color ,string و styles که هرسه با پسوند xml شناسایی میشوند تشکیل شده است. اگر بخواهید لیستی از رنگ ها داشت باشید، می توانید آنرا در colors.xml ایجاد کنید و مقادیر رنگ های مد نظر خود را در آن وارد کنید. و اگر بخواهید لیستی از ابعداد و اندازه ها داشته باشید، می توانید آنرا در dimens.xml به معنای دایمنشن ایجاد کنید. کاربرد این فایل به این شکل است که می توانید در آن یکسری ابعاد تعریف کرده سپس آنها را در برنامه خود مثلاً برای اندازه یک متن استفاده کنید.و همچنین برای ذخیره سازی داده هایی از جنس اعداد و کلمات در کنار یکدیگر می بایست فایلی تحت عنوان arrays.xml ایجاد کرده و آن را داخل فولدر values قرار دهید.

در مقاله آینده به معرفی سایر قسمتهای اندروید استودیو می پردازیم.

امتیاز شما به بهبود مطالب کمک می کند

پکیج آموزشی طراحی سایت بدون کد نویسی

‫1 نظر ارسال شده در “نکاتی راجب اندروید استودیو که تا حالا نشنیده اید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 + 1 =